Over Lucrates

De wereld doorgeven aan volgende generaties. De mens doet het al eeuwen. En met succes. Maar nu dreigt het enigszins fout te gaan. Hoe zal de wereld er in 2100 uitzien voor onze kinderen, kleinkinderen en alle volgende telgen?  Welk klimaat is er dan? Is de opwarming onder controle? Hoe functioneert de samenleving? Zijn ze meester over of juist slaaf van technologie?

Hoe kunnen we met z’n allen en elk apart “betere voorouders” worden? Deze site wil een platform bieden om daarover na te denken en aan te zetten tot actie. 

Na een bloeiende carrière nam Luc het besluit om het op 60-jarige leeftijd “iets kalmer aan te doen”. Als freelance consultant wilde hij zijn kennis verder doorgeven en ondertussen zijn tijdsbesteding beter onder controle houden. Tot op zekere hoogte is dat ook fraai gelukt, maar het raderwerk in zijn hoofd bleek iets moeilijker tot kalmte te manen.

Vooral vragen als “waar zijn we mee bezig?”, “hoe is het zover gekomen?” en “wat kan ik bijdragen om het tij te keren?” bleken op een antwoord te wachten. Vele boeken, artikelen en documentaires later, begon hij vooral met het oplijsten van feiten. Deze bracht hij met elkaar en met compleet losstaande theorieën en ontdekkingen in verband. 

Gewoon voor zichzelf begon hij zijn bevindingen neer te schrijven. Losse nota’s op zijn gsm, kanttekeningen op de krant, kattenbelletjes in zijn notitieboek. Naast “hoe zijn wij hier gekomen?” viel de puzzel van “hoe ben ik hier gekomen?” op zijn plaats.

Op zijn eigen typisch rustige manier (uiterlijk althans) wil hij zijn bevindingen delen. Niet vanuit de belerende positie, niet omdat hij wil pretenderen de waarheid in pacht te hebben. Maar vanuit jezelf. Vanuit feiten en verbanden wil hij jou tot denken aanzetten. Een beetje zoals Socrates vele eeuwen geleden de luis in de pels was van de nog-niet-voor-zichzelf-denkende mens, wil hij een zaadje planten dat jij op je eigen manier tot volle bloei kan brengen.